Secret Six

Yazarlar genellikle süper kahraman çizgi romanlarının karakter odaklı olması gerektiğini unutuyorlar. Aksiyon ve şiddete karakter etkileşimlerinden, tahlillerinden daha fazla önem veriyorlar. Bu kolaya kaçmak. Spider-Man’i seven 100 kişiye neden Spider-Man’i seviyorsunuz diye sorsanız, alacağınız cevap aşağı yukarı aynıdır. Çünkü bizden biri. Günlük dertlerle de uğraşıyor. Karakteri işlemek işte budur. Karaktere kişisel özellikler vermek, kişisel sorunlar katmak onları iki boyutlu olmaktan çıkarıyor.

James Robinson’un DC için son iki senede yaptığı işleri göz önüne alalım. Örneğin Cry For Justice bitmeyen bir aksiyon etrafında dönen macerada sıfır karakterizasyon var. Karakterlerden tepki alabilmek, onları derinleştirmek için başvurduğu yolda 100.000 kişinin yanında bir süper kahramanın kolunu kopartmak ve çocuğunu öldürmek. Ayrıca bunu sağlamak içinde Mia’nın küçücük çocuğu yalnız bırakması gibi hikaye delikleri yaratıyor. Bu karakter değilde aksiyon odaklı çizgi romancılığın örneklerinden biri. Aynı laflar War of Supermen için de geçerlidir.

Her zaman iyi karakterizasyonun iyi konuyu da beraberinde getirdiğini düşünmüşümdür. Örneğin Max Payne(oyun olan) son derece klişe bir konuyu orjinal bir biçimde nefis karakter çözümlemeleriyle işlemiştir. Bayat bir yemeği öyle bir sunmuştur ki hayatınızda hiç yemediğiniz bir şey sanarsınız.

Secret Six, DC’nin kötü karaktlerden oluşan bir grubu. Gail Simone tarafından yazılıyor. Simone ilginç diyaloglar yazabilen bir yazar. Fanatikleri olduğu gibi pek bir numarası olmadığını düşünenler de var. Benim pek bayıldığım bir yazar değil ama sektörün iyi isimlerinden biri olduğunu düşünüyorum. Seriye başladığından beri her şey karakter odaklı ilerliyor. Grubun birbiriyle olan ilişkisini, olaylara verdikleri tepkileri tutarlı ve ilgi çekici yazıyor.

Benim bahsetmek istediğim bu serinin son macerası. Catman odaklı macera adeta James Robinson’un CFJ’sine cevap niteliğindeydi. Chesire’ın iki çocuğu var. Biri Red Arrow Roy’dan diğeri Catman’den. Roy’dan olan kızı CFJ’de öldürüldü. Bu macerada da Catman’den olan oğlu kaçırılıyor.

Catman bunu yaptıkları bir iş için paralarını tahsil etmeye gittiklerinde öğreniyor. Telefonda yapılan görüşmede Catman’e grup üyelerinden öldürdüğü her bir kişi için çocuğunun bir yıl yaşamasına izin vereceklerini söylüyorlar. Kötülerden oluşan bir grupta güven problemleri olması çok doğal. Catman burada büyük bir ikilemde bırakılıyor, vereceği kararı merakla bekliyorsunuz. Şunu da itiraf etmeliyim bir çizgi romanda gördüğüm en gerilimli sahnelerden biriydi bu telefon konuşması. Sadece bir telefon konuşmasıyla gerilimi üst seviyeye çekiyor Gail Simone. Karakterin karar vereceği sırada aklınızda şu düşünce var: Ben olsam ne yapardım? İşte bu karakteri okuyucuya başarılı şekilde satmaktır. Catman telefonda hiçbir şey demeden dururken grubu görürüz. Bir şeylerin ters gittiğini anlamışlardır. Bu anda onlarda bir seçim yapar. Çünkü Catman’in kendilerine saldırma ihtimali vardır. Gruptan Jaenette hazır ola geçerken, Scandal Savage onu durduruyor. Harika bir karakter etkileşimi. Burada çizer Jim Calaifore’den de bahsetmek gerekiyor. Panelleri yayışı, duyguyu aktarışı çok başarılı.

Catman kararını açıkladığında grubundan farklı bir yola giriyor. Bundan sonrası için arkadaşlarına ihtiyacı yok çünkü bundan sonraki her şey kişisel. İntikam için oğlunu kaçıranların peşine düşüyor. Geride kalan arkadaşlarının da tartışaması gereken konu şu; yardım için ekip arkadaşımızın peşinden mi gideceğiz yoksa kendi yolumuzda devam mı edeceğiz?

Catman’in seçtiği yol arkadaşlarını da bölüyor. Kimisi Catman’i izlemeye çalışırken kimisi kendi yoluna gidiyor. Catman de intkamının peşinden gidiyor. Arada geri dönüşlerle Catman’in trajik geçmişini görüyoruz. Karakteri derinleştirmekte oldukça başarılı bu geri dönüşler. Yine Calafiore’nin geri dönüşlerde panelleri ayırışı oldukça başarılı. Catman’i bir anti-Batman olarak değerlendirebiliriz. Aynı şekilde Cry For Justice’ın kötü karakteri Prometheus da bir anti-Batman’di. Prometheus bir polisin ailesini öldürdüğüne şahit olduktan sonra karanlık tarafa geçmiş, Catman ise cani babasının annesini öldürmesi sonucunda bir anti-kahramana dönüşüyor.

Konu; oğlu kaçırılan bir anti kahramanın intikam alması. Böyle söyleyince klişe gibi duruyor ama Simone’un hikayenin sonuna eklediği ufak süpriz ya da asıl kötü adamın orjinalliği diyelim, bu macerayı klişe olmaktan kurtarıyor. Hikaye ile ilgili eleştirebileceğim tek kısım her sayının sonunda gelen “bölüm sonu canavarları” olarak isimlendirilebilecek kötü adamlar. Catman intikam yolunda ilerlerken karşısına çıkan her rakip bir öncekinden daha güçlü oluyor, çeşitli güçlere sahip oluyor. Ellerinden elektrik saçan adam gibi basitlikler kullanılmasa dergiye bir süper kahraman çizgi romanı olarak tam puan verirdim. Yine de muazzam bir hikaye, son zamanlarda gördüğüm en iyi karakter odaklı maceralardan biri. Secret Six 19-22 sayıları arasında geçen bu macera kesinlikle okunmalı.

Yazarlar genellikle süper kahraman çizgi romanlarının karakter odaklı olması gerektiğini unutuyorlar. Aksiyon ve şiddete karakter etkileşimlerinden, tahlillerinden daha fazla önem veriyorlar. Bu kolaya kaçmak. Spider-Man’i seven 100 kişiye neden Spider-Man’i seviyorsunuz, alacağınız cevap aşağı yukarı aynıdır. Çünkü bizden biri. Günlük dertlerle de uğraşıyor. Karakteri işlemek işte budur. Karaktere kişisel özellikler vermek, kişisel sorunlar katmak onları iki boyutlu olmaktan çıkarıyor.

James Robinson’un DC için son iki senede yaptığı işleri göz önüne alalım. Örneğin Cry For Justice bitmeyen bir aksiyon etrafında dönen macerada sıfır karakterizasyon var. Karakterlerden tepki alabilmek, onları derinleştirmek için başvurduğu yolda 100.000 kişinin yanında bir süper kahramanın kolunu kopartmak ve çocuğunu öldürmek. Ayrıca bunu sağlamak içinde Mia’nın küçücük çocuğu yalnız bırakması gibi hikaye delikleri yaratıyor. Bu karakter değilde aksiyon odaklı çizgi romancılığın örneklerinden biri. Aynı laflar War of Supermen için de geçerlidir.

Her zaman iyi karakterizasyonun iyi konuyu da beraberinde getirdiğini düşünmüşümdür. Örneğin Max Payne(oyun olan) son derece klişe bir konuyu orjinal bir biçimde nefis karakter çözümlemeleriyle işlemiştir. Bayat bir yemeği öyle bir sunmuştur ki hayatınızda hiç yemediğiniz bir şey sanarsınız.

Secret Six, DC’nin kötü karaktlerden oluşan bir grubu. Gail Simone tarafından yazılıyor. Simone ilginç diyaloglar yazabilen bir yazar. Fanatikleri olduğu gibi pek bir numarası olmadığını düşünenler de var. Benim pek bayıldığım bir yazar değil ama sektörün iyi isimlerinden biri olduğunu düşünüyorum. Seriye başladığından beri her şey karakter odaklı ilerliyor. Grubun birbiriyle olan ilişkisini, olaylara verdikleri tepkileri tutarlı ve ilgi çekici yazıyor.

Benim bahsetmek istediğim bu serinin son macerası. Catman odaklı macera adeta James Robinson’un CFJ’sine cevap niteliğindeydi. Chesire’ın iki çocuğu var. Biri Red Arrow Roy’dan diğeri Catman’den. Roy’dan olan kızı CFJ’de öldürüldü. Bu macerada da Catman’den olan oğlu kaçırılıyor.

Catman bunu yaptıkları bir iş için paralarını tahsil etmeye gittiklerinde öğreniyor. Telefonda yapılan görüşmede Catman’e grup üyelerinden öldürdüğü her bir kişi için çocuğunun bir yıl yaşamasına izin vereceklerini söylüyorlar. Kötülerden oluşan bir grupta güven problemleri olması çok doğal. Catman burada büyük bir ikilemde bırakılıyor, vereceği kararı merakla bekliyorsunuz. Şunu da itiraf etmeliyim bir çizgi romanda gördüğüm en gerilimli sahnelerden biriydi bu telefon konuşması. Sadece bir telefon konuşmasıyla gerilimi üst seviyeye çekiyor Gail Simone. Karakterin karar vereceği sırada aklınızda şu düşünce var: Ben olsam ne yapardım? İşte bu karakteri okuyucuya başarılı şekilde satmaktır. Catman telefonda hiçbir şey demeden dururken grubu görürüz. Bir şeylerin ters gittiğini anlamışlardır. Bu anda onlarda bir seçim yapar. Çünkü Catman’in kendilerine saldırma ihtimali vardır. Gruptan Jaenette hazır ola geçerken, Scandal Savage onu durduruyor. Harika bir karakter etkileşimi. Burada çizer Jim Calaifore’den de bahsetmek gerekiyor. Panelleri yayışı, duyguyu aktarışı çok başarılı.

Catman kararını açıkladığında grubundan farklı bir yola giriyor. Bundan sonrası için arkadaşlarına ihtiyacı yok çünkü bundan sonraki her şey kişisel. İntikam için oğlunu kaçıranların peşine düşüyor. Geride kalan arkadaşlarının da tartışaması gereken konu şu; yardım için ekip arkadaşımızın peşinden mi gideceğiz yoksa kendi yolumuzda devam mı edeceğiz?

Catman’in seçtiği yol arkadaşlarını da bölüyor. Kimisi Catman’i izlemeye çalışırken kimisi kendi yoluna gidiyor. Catman de intkamının peşinden gidiyor. Arada geri dönüşlerle Catman’in trajik geçmişini görüyoruz. Karakteri derinleştirmekte oldukça başarılı bu geri dönüşler. Yine Calafiore’nin geri dönüşlerde panelleri ayırışı oldukça başarılı. Catman’i bir anti-Batman olarak değerlendirebiliriz. Aynı şekilde Cry For Justice’ın kötü karakteri Prometheus da bir anti-Batman’di. Prometheus bir polisin ailesini öldürdüğüne şahit olduktan sonra karanlık tarafa geçmiş, Catman ise cani babasının annesini öldürmesi sonucunda bir anti-kahramana dönüşüyor.

Konu oğlunu kaçıran adamlardan intikam almaya çalışan bir anti-kahramanın hikayesi. Böyle söyleyince klişe gibi duruyor ama Simone’un hikayenin sonuna eklediği ufak süpriz ya da kötü adamın orjinalliği diyelim, bu macerayı klişe olmaktan kurtarıyor. Hikaye ile ilgili eleştirebileceğim tek kısım her sayının sonunda gelen “bölüm sonu canavarları” olarak isimlendirilebilecek kötü adamlar. Catman intikam yolunda ilerlerken karşısına çıkan her rakip bir öncekinden daha güçlü oluyor, çeşitli güçlere sahip oluyor. Ellerinden elektrik saçan adam gibi basitlikleri kullanmasa dergiye bir süper kahraman çizgi romanı olarak tam puan verirdim. Yine de muazzam bir hikaye, son zamanlarda gördüğüm en iyi karakter odaklı maceralardan biri.

Explore posts in the same categories: Çizgi Roman

3 Yorum “Secret Six”


  1. Bu serinin hemen hemen bütün sayıları Comic Book Resources’un The Buy Pile köşesinde “Buy Pile” içinde gösteriliyor hep (Yani paranızı gönül rahatlığıyla buna harcayabilirsiniz.) Benim de uzun süredir merak ettiğim bir seri. Özellikle catman’i hakkaten merak ediyorum. Görünüşü falan da aynı Batman gibi hakkaten.

  2. Darkruse Says:

    Ben de bu 19’dan itibaren başlayan hikayeyi çok duyuyordum artık bu başlığı okuduktan sonra farz oldu.

  3. kaan Says:

    Secret six çok sağlam bir çizgi roman
    1. sayıdan itibaren okunmalı çünkü karakterlerin yaklaşımları çok ilginç, ilk sayıda catmanla deadshot sigara almaya bir yere dalarken bir grup orayı soymaya kalkıyor adamın tepkisi silahlarını almak, normal süper kahramanlar ne yapar evire çevire döver gider adam alıyor silahı yok böyle tutucaksınx, ses tonun sakin olacak diye soyuyor gidiyor.

    Uzun zamandır etraftaki en iyi grup hikayesi çünkü adamlar gerçekçi ve anında birbirlerini satabiliyorlar. Ve en psikopat üyesinin bile kendine ait bir kişiliği var


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: