Gri’nin Elli Tonu

Başlığa bakıp da son aylarda fırtına estiren erotik roman hakkında yazdığımı sanan arkadaşlar önce bir soluklanın, yanılıyorsunuz. Yazıların başlıklarında gönderme veya alıntı yapmayı seviyorum, ne yapayım? Mevzumuz, Marvel Renkler serisinden Hulk: Gri.

Yaptığım saha araştırmalarına göre Renkler serisinin en sevilmeyeni çıkan Hulk: Gri; ne Spider-Man: Mavi gibi nostaljik ne de Daredevil: Sarı gibi romantik. Bir duyguyu karşılamıyor. Yitik aşka bir ağıt yerine, psikolojik bir yolculuk sunuyor. Hem diğer iki muadilinden daha geniş bir kavrama dair hem de daha küçük bir kitleye hitap ediyor. Doğru, renkler duyguları ifade etmekte sıkça kullanılır ama bir renk var ki sadece duyguları değil, hayatı tanımlıyor: Gri.

Bruce Banner, Betty’yle evlilik yıl dönümleri olması gereken günde, psikiyatr dostu Doc Samsan’la yaptığı görüşmede, Hulk’un ortaya çıktığı ilk günlerden bahsediyor. Bir psikiyatri klasiği olan sorunun kökenine inmek için çocukluğuna dönme taktiğini uyguluyor Doc Samson. Tabi, sorun Banner değil Hulk. O yüzden Hulk’un varoluşunun ilk anlarını dinliyoruz. Hulk, basit ama güçlü bir varlık. Yalnız kalmak istemiyor ama sevdiği kişilerle beraber olduğunda da onu rahat bırakmıyorlar. Onu yalnızlığa itiyorlar. Hulk sadece bunun bedelini ödetiyor. Bir nevi intikam alan şişman çocuk gibi. Bu açıdan baktığımızda, Hulk’ın ne kadar zararı dokunsa da masum bir yönünün olduğunu, yaptıklarının siyah veya beyaz olarak nitelendirilemeyeceğini görüyoruz. Her şey bakış açısıyla ilgili bir mesele. Banner, bunu geç anlıyor.

General ‘Yıldırım’ Ross, parlayıp sönmüş, sadece uzaktan duyulan bir gök gürültüsüne dönüşmüş bir asker. Emirler yağdırıyor. Her şeyi siyah ve beyaz olarak görüyor; ve Hulk ona göre siyah. Her ne pahasına olursa olsun durdurulması gereken bir güç… Gerekirse kendi canını bile feda etmeye hazır, yeter ki haklılığı ispatlansın. Defalarca Hulk’ın üstüne geliyor, haklı olabilecekken haksız konumuna düşüyor. Her şeyin bakış açısıyla ilgili olduğunu hiç anlamıyor. Çünkü kendi bakış açısına saplanıp kalmış.

Bütün bu hengamenin arasında, Betty, bir tavşan kadar savunmasız; insanı her şeyin siyah ve beyazdan ibaret olduğuna inandıracak kadar saf, fakat dünyanın öyle bir yer olmadığını bilecek kadar akıllı. Herkesi olduğu gibi kabul edip, seviyor. Nasıl babasını bütün kusurlarıyla seviyorsa, Banner’i de öyle seviyor. Hulk’un Banner’in bir parçası olduğunu öğrendiğinde, sevgisi bu yüzden etkilenmiyor. Banner, Betty’nin kendisini ‘tamamen yanlış sebeplerden’ sevdiğine inansa da ziyanı yok. Zaten bütün mesele seni ‘tamamen yanlış sebeplerden’ sevecek birini bulmak değil mi?

Explore posts in the same categories: Çizgi Roman

2 Yorum “Gri’nin Elli Tonu”

  1. Berk Says:

    Ellerine sağlık Mete, keşke vakit olsa da “az ama öz” yazmak yerine çok ama öz yazsan :D


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: