Ticari Doğruluk

problem

Zihin adeta etrafından sonsuz sayıda fitilin sarktığı bir barut fıçısı… Herhangi bir duyusal uyaran, bu fitillerden birini ateşleyip beyninizde bir patlamaya, yani bir düşüncenin oluşmasına neden olabiliyor. İnsanlar fikirlerini böyle buluyor.

Aylar önce okuduğum, 90’lı yılların son demlerinde yayınlanmış, pek bilinmeyen bir macera olan “Brotherhood of the Fist”, o dönemde yayınlanan DC dergilerinin yarısında emeği geçen cefakar yazar Chuck Dixon tarafından, Conner Hawke’ı DC evrenindeki en iyi dövüşçülerin arasında göstermek amacıyla yazılmış. Conner, Silver Monkey isimli karateci kötüyü dayaktan şebeğe çevirince, SM’nin bağlı olduğu dojo, adlarına sürülen lekeyi temizlemek ve hala en iyi dövüşçülerin kendilerinden çıktığını ispat etmek amacıyla, evrendeki bütün dövüşçülere karşı yekün bir savaş başlatırlar ve olaylar gelişir. Konusundan ve yazarından anlaşılacağı üzere, Brotherhood of the Fist ‘akıl-bükücü’ veya ‘dünya-sarsıcı’ iddiasında olmayan, kafa dağıtmalık, klasik bir süper kahraman hikayesi.

Basitliğiyle değil de yaktığı kıvılcımla kafayı dağıtan olaysa, benim için hikayenin ikinci sayısında, Nightwing ve Robin bir grup ninjayla kapışırken ortaya çıkan Green Arrow dergisinin yan karakteri Eddie Fyers, bütün ninjaları tarayıp öldürdüğünde, gerçekleşti. Yarasa ailesinin silah kullanmak veya birini öldürmek gibi konulara bakışı malum, dolayısıyla Fyers’ın zapt edilip, cezasını çekmesi için uygun bir hücreye yerleştirileceğini tahmin etmek olağan dışı sayılmaz… Ama olan bu değil. Fyers’ın rahat ve özgürce gidişine şahit oluyoruz, hem de iki kere! İlkinde Nightwing, ikincisindeyse Batman, Fyers’a göz yumuyor.

Anladığım kadarıyla kahramanlar arasında, bir katilin yakayı sıyırmasına imkan sunan bir kanun var.  Benzer şekilde, Punisher İç Savaş esnasında Captain America’nın karargahına beyaz bayrakla gelen iki kötüyü öldürdüğünde de Punisher’ın-dişlerini avucunun içine aldıktan sonra- gitmesine izin verilmişti mesela. Monopolideki hapisten çıkış kartı gibi kullanılabilen bu kanun,  elastiki yüzünü, gündemin yoğunluğunda arada kaynayıp giden Punisher ile ve şu an hatırlayamadığım sayısız örnekle göstermiştir daha önce. Ama burada en ilkel hali, kanunun bir taslağı karşımızda… Fyers geçiştirilmeye çalışılarak “başkasının sorunu,” olarak nitelendiriliyor ve yasalardaki bu açıklıktan faydalanıyor. Hamlığıyla afişe olan kanun, süper kahraman çizgi romanlarındaki bir çatlağı ve yarayı da ifşa ediyor ve Şüpheci Thomas gibi içerisine baktığım yarada gördüklerime şöyle diyorum: Ticari Doğruluk.

Endüstrinin editörleri ve yazarları, beş sayılık bir maceranın içerisinde, beş sayılık başka bir maceraya dönüşme potansiyeli olan bir durumu gördüklerinde durumu değerlendirmeden edemiyorlar. War Journal’da Punisher ve Cap arasında yaşananlar farklı açıdan değerlendiriliyor, satılacak yeni bir cilt oluşturuyor ya da Fyers “başka derginin karakteri” olduğu ve o dergiye ait yeni bir hikaye potansiyeli kaybolmasın diye dokunulmazlığa kavuşuyor. Olan, kahramanlara ve onların temsil ettiklerine inananlara oluyor.

Explore posts in the same categories: Çizgi Roman

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: